نامه ای از دوست !

در زیر بخش هایی از توقیعات ایشان را که درباره مسائل اساسی زندگی شیعیان است و عمدتا خطاب به آن ها صادر شده، می آوریم.

گردآوری: زهره رجب زاده ،  بخش مهدویت تبیان : www.tebyan.net

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید!

کی رفته ای ....؟!

كى رفته ‏اى ز دل، كه تمنا كنم تو را؟!

كى بوده اى نهفته، كه پیدا كنم تو را؟!

غیبت نكرده ‏اى، كه شوم طالب حضور

پنهان نگشته ‏اى، كه هویدا كنم تو را

با صدهزار جلوه برون آمدى، كه من

با صدهزار دیده تماشا كنم تو را

بالاى خود در آینه چشم من ببین

تا با خبر ز عالم بالا كنم تو را

مستانه كاش! در حرم و دیر بگذرى

تا قبله‏ گاه مؤمن و ترسا كنم تو را

خواهم شبى، نقاب ز رویت برافكنم

خورشید كعبه، ماه كلیسا كنم تو را

گر افتد آن دو زلف چلیپا به چنگ من

چندین هزار سلسله در پا كنم تو را!

طوبى و سدره، گر به قیامت به من دهند

یك جا فداى قامت رعنا كنم تو را

زیبا شود به كارگر عشق، كار من

هر گه نظر به صورت زیبا كنم تو را ...

فروغى بسطامى

 www.tebyan.netگروه دین و اندیشه تبیان، هدهدی

 

 

  

دانستنی های ظهور

زمان ظهور

مکان ظهور

 

 

 

 

 

 

 

قیام شكوه مند امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از سرزمین حجاز و از مسجد الحرام، كنار كعبه معظمه آغاز خواهد شد و تعداد سیصد و سیزده تَن از اصحاب او كه فرماندهان لشكری و كشوری آن حضرت هستند، در میان ركن و مقام، با آن حضرت بیعت می كنند. آن گاه، تعداد ده هزار نفر تكمیل می شود و وجود مقدس حضرت بقیه الله عجل الله تعالی فرجه الشریف با سپاه ده هزار نفری، از مكه حركت می كنند و به اصلاح جهان می پردازند.

 

چگونگی اطلاع مردم از ظهور

علائم خاص و علائم عامه

 

 

تهیه و گردآوری: زهرا رضائیان

بخش مهدویت تبیان www.tebyan.net

 

برای مطالعه کامل تر به ادامه مطلب مراجعه کنید!

آقا اجازه!
دست خودم نیست خسته‌ام!
در درس عشق
من صف آخر نشسته‌ام!
یعنی نمی‌شود كه ببینم سحر رسید؟
درس غریبِ غیبت كبرا به سر رسید.
آقا اجازه!
بغض، گرفته گلویمان؛
آنقدر رد شدیم كه رفت آبرویمان
استاد عشق!
صاحب علم!
گل بهشت!
باید كه مشق نام تو را تا ابد نوشت!

امام زمان(عج) چقدر غریب است! قربون غریبی ت برم اقا جان ...

غریب به معنای ناشناخته، دو مصداق دارد: یکی آن که اصلاً شناختی نسبت به او یا بعضی از کمالات او وجود نداشته باشد. دوم زمانی که دیگران به او و کمالاتش واقف باشند، ولی آن طور که شایسته‌ی‌ اوست، قدرش را نشناسند ، این قدر ناشناسی را می‌توان به معنای غربت او دانست. مصداق اوّل، یک امر اختیاری نیست، چون انسان به اختیار خود شناخت پیدا نمی‌کند، هر چند که قطعاً مقدّمات و زمینه‌های آن اختیاری است. ولی مصداق دوّم، کاملاً اختیاری است. وجه اشتراک میان این دو مصداق، عدم شکرگزاری قلبی نسبت به نعمت مورد نظر است، یعنی این که حق او و کمالات و فضائل او ادا نشده است.

درحالت اوّل، عدم شناخت نعمت، و در حالت دوم، قدر ناشناسی از آن نعمت، سبّب کفران نعمت است. به هر حال، آن اعتقاد و باور قلبی که شایسته‌ی‌ یک نعمت است، نسبت به آن وجود ندارد. و همین معنی را می‌توانیم به مکفور بودن قلبی و در نتیجه غریب ماندن تعبیر کنیم.

اگر یک واسطه‌ی خیر شناخته نشود و مردم ندانند که نعمت‌ها و برکات از جانب چه کسی به آنها رسیده است، به سبب این نادانی، شکر نعمت او را چنانچه شایسته است ادا نمی‌کنند، و لذا او "غریب" می‌ماند. از طرف دیگر، اگر ولیّ ‌نعمت شناخته شود، ولی به خاطر بی‌توجهی و به عمد، از او قدرشناسی لازم نشود، کفران نعمت صورت گرفته، و این کفران نعمت به نوعی دیگر، به غربت او می‌انجامد. برای روشن شدن مطلب، به ذکر مثالی می‌پردازیم.

نعمت حضرت ولی ‌عصر(عجل الله تعالی فرجه)، یک نعمت "عامّ" و فراگیر است و همه‌ی‌ خلائق را در بر می‌گیرد. شیعیان و غیر شیعیان، مسلمانان و غیر مسلمانان، و حتّی حیوانات و گیاهان و جمادات نیز، از نعمت وجود ایشان بهره‌مند می‌شوند و این نعمت مانند باران بر سر همه می‌بارد.

بنابراین شکر نعمت وجود امام موعود(علیه‌السلام)، باید به گستردگی خود این نعمت، فراگیر باشد، در حالی که در حال حاضر، بر روی کره‌ی‌ زمین، اکثر مردم اصلاً امام ‌زمان(علیه‌السلام) را نمی‌شناسند. به‌ عبارتی نمی‌دانند میزبان و ولیّ نعمت آنها کیست. بر سر سفره‌ی او نشسته‌اند و نان و نمک ایشان را می‌خورند، اما هیچ‌ گونه شکرگزاری نسبت به ایشان انجام نمی‌دهند، چون اصلاً نعمت وجود ایشان را نمی‌شناسند تا ضرورت شکر آن را بدانند.

 

بقیه در ادامه مطلب... مطالعه کنید لطفا!

برگرفته از: آفتاب در غربت، دكتر سید محمدبنی هاشمی

هدهدی، گروه دین و اندیشه تبیان www.tebyan.net

بصیرت ، درس مهم عاشورا برای منتظران

يكي از درس ­های مهم عاشورا كه ويژگی ياران حضرت امام حسين  عليه السلام و ياران حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشريف است و بايستي سرلوحه منتظران قرار گيرد، بصيرت است. بصيرت يكی از خصلت ­های ستودنی حضرت عباس عليه السلام است كه در زيارت ايشان و در  وصفی كه حضرت سجاد عليه السلام از ايشان دارد، به آن تأكيد شده است؛ «كان عمنا نافذ البصيره؛ عموی ما ، اهل بصيرت بود». بصيرت به معنای ورود دقيق و آگاهانه است.

بصيرت جلوه­ هايی دارد كه به برخی از آنها اشارتی مي­شود.

امام شناسی ، زمان شناسی ، دشمن شناسی ، آينده نگری و برنامه ريزی

 منبع:مرکز تخصصی مهدویت  - محمد صابر جعفری / بخش مهدویت تبیان :www.tebyan.net

که در ادامه مطلب به توضیح هریک پرداخته شده است... 

انتظار عاشورايی

ارتباط حقيقی واقعه عاشورا با مفهوم انتظار چيست؟

اين واقعه تاريخی چگونه می تواند زمينه ساز عصر ظهور باشد؟

پاسخ به اين سؤال، در درجه اول، نيازمند تحليل واقعه عاشورا و عصر ظهور و شناسايی حقيقت انتظار است تا چگونگی مبدئيت عاشورا برای انتظار ظهور، معلوم شود. تحليل‌های ما در اين خصوص‌، مبتنی بر پيش‌ فرض‌های ماست و اين پيش فرض‌ها، ظرفيت تحليل‌های ما را مشخص می كنند. در پيش‌فرض‌هايی كه ما در تحليل حوادث بزرگ، مثل عاشورا يا ظهور به كار می بريم، نگرش ما به حضرت حق، فعل الهی و عظمت صنع پروردگار و نيز هدفمند بودن و حكيمانه بودن اين صنع، يعني تجلی عظمت و حكمت الهی در خلقت، جايگاه برجسته و تعيين كننده‌ای دارد. در واقع، نگاه به آغاز آفرينش و مراحل سير و تكامل آن، در اين زمينه، تأثيرگذار است. در همين راستا بايد به جايگاه فعل معصوم در مسير خلقت توجه كرد.
دومين نكته قابل توجه در تحليل حوادث با عظمتی چون واقعه عاشورا، نگاه فلسفه تاريخی است كه متأسفانه در طول تاريخ، مغفول واقع شده است؛ شايد به اين دليل كه اين دانش، به صورت يك علم مدون، دانش سابقه‌داری نيست؛ هرچند در معارف ما جلوه‌هايی از آن وجود دارد.

پدیدآونده: حجت الاسلام و المسلمين ميرباقری

بقیه در ادامه مطلب... حتما مطالعه کنید!

بارالها...
از كوي تو بيرون نرود پای خيالم
نكند فرق به حالم
چه برانی ، چه بخوانی ...
چه به اوجم برسانی
چه به خاكم بكشانی ...
نه من آنم كه برنجم
نه تو آني كه برانی ...
نه من آنم كه ز فيض نگهت چشم بپوشم
نه تو آنی كه گدا را ننوازی به نگاهی
در اگر باز نگردد...
نروم باز به جايی
پشت ديوار نشينم چو گدا بر سر راهی
كس به غير از تو نخواهم
چه بخواهی چه نخواهی
باز كن در كه جز اين خانه مرا نيست پناهی!

 خدایا من دلم قرصه ،کسی غیر از تو بامن نیست،
خیالت از زمین راحت که حتی روز روشن نیست ،
کسی اینجا نمیبینه که دنیا زیر چشماته
یه عمره یادمون رفته زمین دار مکافاته
فراموشم شده گاهی که این پایین چه ها کردم
که باید روزی از اینجا به آغوش تو برگردم
خدایا وقت برگشتن یکم بامن مدارا کن
شنیدم گرمه آغوشت اگه میشه منم جا کن

تفاوت ان شاء الله و انشاالله و نحوه درست نوشتن آن

آیا به کلمات والفاظی که روزانه می نویسیم دقت کرده ایم؟

برخی از این الفاظ رایج به دلیل عدم مشروعیت و مخالفت آنان با اعتقادات ما می تواند خطراتی به همراه داشته باشد.

از بین این الفاظ (ان شاء الله) در بعضی اوقات انشاء الله نوشته می شود, با كمی دقت به معانی این دو متوجه می شویم که این دو لفظ با هم تفاوت دارند .

إنشاء مصدر فعل «أنشأ» و به معنای (ایجاد کردن ,به وجود آوردن , خلق کردن )است.

طبق این آیه ((إِنَّا أَنشأْنَهُنَّ إِنشاءً))(35.واقعه)ما آنان را به وصفی ناگفتنی ایجاد كردیم .

پس ابراز (انشاءالله) در مواقعی که می خواهیم کاری را انجام دهیم، معنای ایجاد و خلق از سوی ما را القاء می کند، یعنی ما خداوند را ایجاد كرده ایم.(العیاذبالله)

«إن» در (ان شاء الله) حرف شرط و به معنای «اگر» و فعل «شاء» به معنای خواستن و مقدر كردن است.

و ما با نوشتن إن شاء الله به این صورت می گوییم( اگر خداوند مقدر فرمود؛ به خواست خدا).

كه در این آیه معنا مشخص است:

وَ مَا تَشاءُونَ إِلا أَن یَشاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِیماً حَكِیماً(30.انسان)

و شما ( اولیای حق ) چیزی جز آنچه خدا بخواهد نمی‏خواهید ( و كار را به او تفویض می‏كنید كه ) البته خدا به احوال خلق دانا و به صلاح بندگان آگاهست.

بیان لطیف قرآن

وَلَا تَقُولَنَّ لِشَیْءٍ إِنِّی فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا «23»  إِلَّا أَن یَشَاء اللَّهُ وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِیتَ وَقُلْ عَسَى أَن یَهْدِیَنِ رَبِّی لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا

«24» (سوره کهف)

این آیات یك دستور كلى به پیامبر (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) مى دهد كه هرگز نگو من فلان كار را فردا انجام مى دهم (و لا تقولن لشى ء انى فاعل ذلك غدا). مگر اینكه خدا بخواهد (الا ان یشاء الله ) یعنى در رابطه با اخبار آینده و تصمیم بر انجام كارها، حتما جمله ان شاء الله را اضافه كن ، چرا كه: اولا: تو هرگز مستقل در تصمیم گیرى نیستى و اگر خدا نخواهد هیچ كس توانائى بر هیچ كار را ندارد، بنابراین براى اینكه ثابت كنى نیروى تو از نیروى لا یزال او است و قدرتت وابسته به قدرت او جمله ان شاء الله (اگر خدا بخواهد) را حتما به سخنت اضافه كن .

ثانیا: خبر دادن قطعى براى انسان كه قدرتش محدود است و احتمال ظهور موانع مختلف مى رود صحیح و منطقى نیست ، و چه بسا دروغ از آب در آید، مگر اینكه با جمله ان شاء الله همراه باشد.

شان نزولى را كه در مورد آیات فوق نقل شده است این بیان را تایید مى كند، زیرا پیامبر (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) بدون ذكر ان شاء الله به كسانى كه پیرامون اصحاب كهف و مانند آن سؤ ال كرده بودند قول توضیح و جواب داد، به همین جهت مدتى وحى الهى به تاخیر افتاد، تا به پیامبر (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) در این زمینه هشدار داده شود و سرمشقى براى همه مردم باشد سپس در تعقیب این جمله ، قرآن مى گوید هنگامى كه یاد خدا را فراموش كردى بعد كه متوجه شدى پروردگارت را بخاطر بیاور (و اذكر ربك اذا نسیت ). اشاره به اینكه اگر بخاطر فراموشى جمله ان شاء الله را به سخنانى كه از آینده خبر مى دهى نیفزائى هر موقع بیادت آمد فورا جبران كن و بگو ان شاء الله ، كه این كار گذشته را جبران خواهد كرد. و بگو امیدوارم كه پروردگارم مرا به راهى روشنتر از این هدایت كند (و قل عسى ان یهدین ربى لاقرب من هذا رشدا).

جمله ان شاء الله به هنگام بیان تصمیم هاى مربوط به آینده ، نه تنها یك نوع ادب در پیشگاه خدا است ، بلكه بیان این حقیقت مهم نیز هست كه ما چیزى از خود نداریم هر چه هست از ناحیه او است، مستقل بالذات خدا است، و ما همه متكى باو هستیم، تا اراده او نباشد اگر تیغ هاى عالم از جا حركت كنند حتى یك رگ را نخواهند برید، و اگر اراده او باشد همه چیز به سرعت تحقق مى یابد و حتى شیشه را در بغل سنگ نگه مى دارد. این در حقیقت همان مفهوم توحید افعالى است كه در عین وجود اختیار و آزادى اراده انسان، وجود هر چیز و هر كار را به مشیت خدا وابسته مى كند. این تعبیر با افزایش دادن توجه ما به خدا در كارها، به ما نیرو و قدرت مى بخشد، و هم دعوت به پاكى و صحت عمل مى كند. از پاره اى از روایات استفاده مى شود كه اگر كسى سخنى را در ارتباط با آینده بدون ان شاء الله بگوید خدا او را به خودش وامیگذارد و از زیر چتر حمایتش بیرون مى برد.

در حدیثى از امام صادق (علیه السلام ) میخوانیم : امام دستور داده بود نامه اى بنویسند، هنگامى كه نامه پایان یافت و به خدمتش دادند ملاحظه كرد، ان شاء الله در آن نبود، فرمود: «كیف رجوتم ان یتم هذا و لیس فیه استثناء، انظروا كل موضع لا یكون فیه استثناء فاستثنوا فیه» شما چگونه امیدوار بودید كه این نامه (یا این كار) به پایان برسد در حالى كه ان شاء الله در آن نیست، نگاه كنید در هر جاى آن نیست بگذارید.

تنظیم و تخلیص: گروه دین و اندیشه - مهدی سیف جمالی / برگرفته از : تفسیر نمونه جلد 5

برگرفته از سایت تبیان : www.tebyan.net

یکی از دوستان این اشتباه رو به من گوشزد کردن و یه بزرگوار دیگه هم تحقیق کردن که نتیجه تحقیق شونو همنیجا میذارم براتون....با تشکر فراوان از این دو دوست گرامی

نتیجه تحقیق این بزرگوار:

کلمه ان شاء الله در سوره حضرت یوسف(ع) آیه 99 آمده که نگارش درست آن (ان شاء الله) می باشد که در نگارش قرآن با خط عثمانی و غیره هم یکی است. ودر سایت تبیان هم که در مورد آن بحث شده منبع آن تفسیر نمونه می باشد. این تفسیر زیر نظر حضرت آیت الله مکارم شیرازی و با همکاری 15 نفر از اساتید مجرب حوزه علمیه قم تالیف شده است. به هر حال در مورد نگارش هر کلمه اگر قصد و نیت سوئی نباشه گناه محسوب نمیشه .متاسفانه نگارش آن از زمان های قدیم در خیلی از کتاب ها و مکاتبات بصورت ( انشاالله) بوده که متاسفانه خیلی از افراد از نگارش صحیح و معنی لغوی نادرستش خبر ندارند.

اگر " العجل " بگوییم و برای ظهور آماده نشویم

کوفیــان آخــرالـزمــانـیــم